در متن این بیانیه آمده است: "در روزهای اخیر شاهد یک رشته واکنش های صرفا جنجالی و احساسی نسبت به نمایش فیلم سینمایی «پیر پسر» هستیم. سطح و میزان این حجم از تندی و جسارت حیرت آور و شائبه برانگیز است. آنهم با ادبیاتی غیرمتعارف که بی درنگ با واکنش تند و صریح اکثر مردم و دوست داران سینما مواجه شد. به چالش کشیدن بنیان‌های حقوقی و قانونی، مشروعیت نهادها و حوزه‌های برآمده از قانون اساسی را زیر سوال خواهد برد. چگونه است که همه مجوزهای حوزه‌های غیرفرهنگی از مشروعیت برخوردارند و حکم سند بالادستی دارند، اما مجوزهای رسمی حوزه فرهنگ مدام و پیوسته نامعتبر معرفی می‌شوند؟ چگونه است که برای احداث یک مجموعه صنعتی مدیران سیاسی و اجرایی به اعتبار یک برگ مجوز رسمی در برابر طوفانی از اعتراض و مخالفت آشکار گروه‌های مردمی ایستادگی کرده و هیچگونه اخلال در سرمایه گذاری و برنامه توسعه را برنمی‌تابند !؟.. چگونه است که با استناد به مجوزهای محلی بزرگترین پروژه‌های تجاری شکل می‌گیرند و بی توجه به انتقادات وسیع و ملی تمامی این طرح‌ها محقق می شوند!؟ سینما و عرصه نمایش یکی از ارکان توسعه‌اند. آیا در برنامه و اسناد بالادستی به سرمایه‌گذاری‌‌های فرهنگی توجهی شده است؟ آیا برنامه‌نویسان و مجریان سهمی برای سینما قائل شده‌اند؟ تضعیف نهادهای قانونی و ارکان حقوقی به نفع مصالح و منافع کشور نیست. درجائیکه تولید، پخش و اکران یک فیلم سینمایی از ساز‌و‌کاری قانونی برخوردار است و سینماگران برای اکران هر فیلمی تمام مراحل قانونی را طی می‌کنند. اخلال و تشویش، امنیت روحی روانی محیط فرهنگ را مخدوش می‌کند. سینمای ایران در طول این قرن، دوشادوش مردم و مستقل از منازعات سیاسی، سرافراز و پربار و پر افتخار حضور داشته و نقش خلاق و تاریخی خود را ایفا کرده است. سینمای ایران به هیچ وجه سزاوار ناسزا و درشت گویی و هتاکی نیست. این حجم از نفرت‌پراکنی هیچ ارتباط معنایی با نقد ندارد. به نظر می‌رسد موضوع فراتر از ارزیابی فنی و کیفی آثار سینمایی‌ست. نشانه‌ها برملا می‌سازند که هدف تضعیف دولت مستقر و باج‌خواهی‌های پس پرده است. این یک نسخه کلیشه‌ای است که با غوغاسالاری و فشار ، دولت مستقر در استفاده از تصمیمات راهگشا و مترقیانه‌تر در عرصه سینما، وادار به عقب نشینی شود. _هشدار می‌دهیم که برخوردهای غیرمتعارف اخیر موجب فرار سرمایه‌های مادی از بازار کار خواهد شد و همچنین زمینه دلزدگی یاس و بیکاری بخش مهمی از اصناف و مشاغل فرهنگی را مهیا می‌کند‌. امنیت روحی، روانی و حرفه‌ای اهالی فرهنگ یکی از عناصر اصلی وفاق همگرایی و وحدت ملی است. جامعه سینمایی کشور این حجم از بی‌مهری و ناسپاسی را برنمی‌تابد و به گردانندگان اینگونه تسویه حساب‌های سیاسی توصیه می‌کند سینما را وجه المصالحه اغراض گروهی و محفلی خود قرار ندهند، ضمن اینکه از نهادهای نظارتی و مسئول انتظار دارد تا در برخورد با این سرکشی‌ها مطابق قانون برخورد جدی و موثر صورت پذیرد.